Edmund Monsiel (1897 – 1962)

Źródło: Wikpedia.com

Setki wąsatych męskich twarzy szczelnie wypełniają przestrzeń kartki i setki par oczu – powiększone, wpatrzone w widza, spoglądają na siebie, wpatrują się w przestrzeń. Edmund Monsiel rysuje twardym ołówkiem na wszystkim, co wpadnie mu w ręce – skrawkach papieru, tekturze, okładkach książek. Rzadko nadaje tytuły swoim pracom, ale pojawiają się krótkie zdania wplecione w rysunek – wersety umoralniające, głównie poświęcone Bogu i życiu zgodnie z przykazaniami oraz podpis – monogram artysty: „EM”.

Jako artysta nieznany za życia, po śmierci zostaje odkryty przez… lekarzy psychiatrów. W 1963 r. ukazuje się pierwszy o nim artykuł w „Przekroju”. Zainteresowanie rysunkami Monsiela staje się tak duże, że w rodzinnej miejscowości artysty – Wożuczynie zjawia się psychiatra i historyk sztuki i zakupują od rodziny dużą część prac.

Na podstawie twórczości artyście postawiono diagnozę schizofrenii, co stało się powodem długich dyskusji wśród badaczy – psychiatrów i historyków sztuki. Czy można diagnozować chorego jedynie na podstawie jego twórczości, bez bezpośredniej rozmowy i obserwacji zachowań pacjenta?

Mapa Polski, 1947 // Żródło: Galeria Nautilus

Edmund Monsiel zostawił po sobie ponad 500 rysunków, z czego około 60 znajduje się obecnie w Polsce, reszta jest poza granicą, w większości w prywatnych kolekcjach. Kolekcje jego rysunków posiadają galerie we Francji, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii. W Polsce znajduje się około 60 prac.

Źródło: własność prywatna (outsiderartfair.com)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *