Erwin Sówka (1936 – 2021)

Źródło: wikpedia.com

Śląsk. Katowice. Czy to zagłębie wyłącznie kopalni, fabryk, familoków z czerwonej cegły i górników? Z obrazów Erwina Sówki wyławia się świat nieco mniej prozaiczny – pośród kamienic robotniczej dzielnicy Nikiszowca wędrują hinduska bogini Kali, chrześcijańska święta Barbara, a na tle współczesnych blokowisk pozują nagie kobiety o pełnych kształtach.

Artysta przychodzi na świat w Giszowcu – dzielnicy Katowic sąsiadującej z Nikiszowcem, miejscem, które stanie się dla niego niewyczerpanym źródłem artystycznych inspiracji. Mając zaledwie szesnaście lat zaczyna pracę w elektrowni przy kopalni „Wieczorek”, a z czasem przenosi się do samej kopalni. W 1946 roku przy zakładzie powstaje świetlica; Erwin Sówka wstępuje do amatorskiego koła plastycznego i od tego czasu pogłębia swoje zainteresowania sztuką i malarstwem. Artysta uczy się podstaw użycia perspektywy i zasad kompozycji. Maluje temperą, by z czasem sięgnąć po farby olejne. Poznaje artystę naiwnego Teofila Ociepkę i zaprzyjaźnia się z nim. Razem z innymi twórcami samoukami przynależącymi do kopalni „Wieczorek” stworzą tzw. Grupę Janowską. Twórczość Sówki odkryje niemiecki kolekcjoner sztuki ludowej – Ludwig Zimmer, który zakupi prace artysty do swojej kolekcji. Przełomem okaże się pierwsza indywidualna wystawa prac artysty w Katowicach, po której krytycy uznają go za jednego z najwybitniejszych współczesnych twórców naiwnych.

Źródło: http://orientacja.pl/

Obrazy Sówki to wyraz jego fascynacji filozofią i mitologią Bliskiego oraz Dalekiego Wschodu. To, co przedstawia, jest unikalną mieszanką rzeczywistości i świata magicznego. Maluje przede wszystkim rodzimy krajobraz – świat robotniczej dzielnicy Nikiszowiec i współczesnych blokowisk. Na tle śląskich mieszkań robotniczych i ogródków działkowych pojawiają się nagie kobiety o pełnych kształtach. Kobieta dla Sówki staje się uosobieniem boskości i piękna idealnego, a krajobraz Nikiszowca miejscem idyllicznym. Artysta chętnie sięga także po symbole i mity górnicze, a zwłaszcza postać św. Barbary – patronki górników i ich rodzin. Sówka pozostawia po sobie ponad 500 obrazów, a jego prace znajdują się w wielu kolekcjach prywatnych na całym świecie oraz w zbiorach m.in. Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Etnograficznego w Warszawie czy Muzeum Narodowym we Wrocławiu.

Źródło: http://orientacja.pl/
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *